Bir Mühendisin Notları

Anasayfa » Kültür/Sanat » Şiir » BUGÜN DUYGUSALLIĞIM ÜSTÜMDE

BUGÜN DUYGUSALLIĞIM ÜSTÜMDE

admin 18 Ekim 2009 568 Kez Okunmuş Yorum Yok

66099701wj9Uzun zamandır aklımızdaydı, hani şöyle dip köşe bir bahar temizliği yapmak, biraz gecikmiş de olsa…Hadi bakalım deyip hanımla giriştik haftasonu…Aman Tanrım  o da ne! 15 yıldır  yuva olmuş evin neresine el attıysak bizi geçmişten bir hatıra karşılıyordu adeta…Ne anılar saklıymış o eski çantalarda, dosyalarda, çekmecelerde, odaların kuytuluklarında… Temizliği unuttuk bir anda… Oturup buğulu gözlerle hatıraların sisler arasındaki resmî geçidine kapılıverdik uzunca bir süre…Onlar aslında bizim hayatımızın ta kendisiydi…Hayat dediğin nedir ki zaten, eski bir kağıt parçası, bir mektup, unutulmuş bir not…

Sararmış bir dosya kâğıdında yazılanlar beni aldı götürdü 20’li yaşlarıma…Hani uçan kuştan, çağıldayan şelâleden bir başka etkilendiğimiz, canânın bir bakışını, bir gülümsemesini yakalayabilmek için günlerce yolunu gözlediğimiz, romantizmin o doruk yaptığı zamanlara…

Şimdi sadece bende müstehzi bir ifade uyandıran bu mısralar, kim bilir ne fırtınalar ne çalkantılar içinde yazılmıştı?

Paylaşmak istedim…

ÇALKANTI

İnanmak mı istiyorsunuz,
Doyasıya sevmek mi?
Neyi, neden?
Sevilecek bir şey mi var artık,
Ağlanacak, tapılacak kutsal değerler mi kaldı?
Yok, yok ölene ağlanır mı sersemler…
İşte dostlar:
Gecenin korkunçluğu çepeçevre etrafında,
Dondurucu ayazın sürüklediği mahvolmuşluk..
Beyinleri kemiren puslu müphemiyet…

Darmadağın hatırat orda burda…
Kaçmak bir çare mi sence,
Kolay mı o kadar?
Bak!
Milyarlarca yıldır yaşayan ölüme,
Tonlarca ağırlığındaki kemik yığınlarına…
Ya kafalarını giyotinde kestirmek için sıraya girenlere ne demeli!
Gülmek istiyorsan gül!
Zamanın acımasızlığında ufalandığında,
Gurubun hüznü boğazında kilitlendiğinde,

Güneşin tanrısallığı içini yaktığında,
Bak o bedenlere…
Onlar anlamazlar seni artık,
Mutludurlar onlar anlamsızlıklar içinde
Düşmanınsa o kafalar!
Canlı, kımıl kımıl beyinler!
İştahla kaz çukurları, göm onları
Yok et aydınlığı…
Koş sonra yokolmuşluğa,

Ayazın serinliğinde
Sarıl ona var gücünle…

Vur tekmeyi güneşin saçlarına

Yokoluşun tarifsiz sızısını hisset
Ellerinden sökülüp alınan anıları
Kulağında uğuldayan sesleri …
Dümdüz vadilerin grisini…
Tertemizliğin seni terkedişini….
Ölümünü…
Hisset…
21 Şubat 1977 saat 21.17

12 Haziran 2008 – Antalya

Twitterda PaylaşBu Yazıyı Twitter'da Paylaş Facebookda PaylaşBu Yazıyı Facebook'da Paylaş

Bir Cevap Yazın

  • Kullanıcı Girişi

    Kullanıcı Girişi
  • Bumerang

    Bumerang - Yazarkafe
  • @akilakaydin

  • Anlık Ziyaretçi Sayımız


    Yandex.Metrica
  • Arşiv